اینجاست که انسان ها دو دسته می شوند:

عده ای برای دست یافتن به آرامش روان، همه لذت های مادی را تجربه می کنند ولی وقتی همه این لذت ها و کامجویی ها، آن ها را اشباع نکرد به موادآرام بخش همچون سیگار، تریاک، هرویین، حشیش، قرص های آرام بخش، مواد شادی آور، مشروبات الکلی و… پناه می برند و اگر همه این ها آن ها را اشباع نکرد به سیم آخر می زنند و خودکشی می کنند. تا به گمان خود از این جهنمی که در آن گرفتار شده اند خلاصی یابند.

علت آن این است: این افراد از آنجا که به فراماده و معنویات اعتقادی ندارند ( ویا شاید اعتقاد دارند ولی پای بندی ندارند.) و به انسان و جهان با دیدی مادی گرایانه نگاه می کنند لذا آرامش روح و خوشبختی روان را تنها در لذت های مادی و مواد آرام بخش جستجو می کنند. ولی از آنجا که هیچ یک از اینها نمی تواند غذای روح باشد، مسیر عزت و شادی را گم و به مراد خود نمی رسند.

غذای روح چیست؟ با این اعتقاد که غذای روح مانند غذای جسم نیست و معنویت غذای روح است باید پیدا کنیم معنویت چیست؟

معنویت، شناخت ساده از روح الهی است که در درون خود داریم. یعنی توجه به حوزه غیر مادی و نامریی است که همه چیز از آن ناشی می شود و منشا انرژی است معنویت به حقیقت نهایی یا غیر مادی اشاره دارد راهی درونی که شخص را قادر به کشف ماهیت هستی یا عمیق ترین ارزش ها و معانی زندگی مردم می سازد، می شود آن را توجه به حقایق غیر مادی یا ماندگار یا ذات متعالی جهان دانست.

The post تقلید کورکورانه appeared first on موسسه وگان مشهد.

هان که تاسر رشته ی خود گم نکنی               خود را ز برای نیک و بد گم نکنی

رهرو تویی و راه تویی، منزل تو                    هشدار که راه خود به خود گم نکنی

“مولانا”                                                                     

با هر قدمی که انسان بر می دارد تجربه ای به دست می آورد و آن تجربه برای انسان مفید است. انسان همواره می بایست به دنبال کسب تجربه های نو و باورهای جدید باشد؛ درواقع این کار فرآیند آموزش انسان است وبرای آموزش نیز بایستی احترام قائل بود.

برای شروع، کافی است که بپذیریم که ما با جسم خود مانند یک دشمن رفتار کرده ایم.

از زبانزدهای معروف جامعه است که : ” عقل سالم در بدن سالم”

ضعف در مراقبت از خویش، می تواند نشانگر آن باشد که در احترام به نفس یا الویت بندی مشکل داریم. وقتی که از لحاظ فیزیکی مراقب خود نباشیم، به احتمال زیاد ازخود درموارد دیگر” ذهنی و روانی” نیز مراقبت نمی کنیم. از طرفی تغییر خلق وخو می تواند بیانگر مشکلات جسمی باشد. وقتی که متوجه می شویم که احساسات یا عکس العمل هایمان تغییر کرده اند، لازم است تا عمیق تر به دلایل آن بپردازیم. دست یافتن متعصبانه به یک مرز مشخص بین مسئولیت شخصی ( محافظت از جسم ذهن و روان ) با کنترل خود سرانه می تواند چالش برانگیز باشد. یک انسان همیشه برای رسیدن به کمال به آموزش نیاز دارد.

انسان دارای دو بعد است:

• بعد پنهان که به آن “باطن، جان، روح، و روان” نیز گفته می شود.
• بعد ظاهر که از آن به عنوان “جسم، بدن، جسد و تن ” نام می برند.

عدم شناخت روابط بین این دو جنبه ما را به افرادی گمراه، منزوی و وحشت زده که عادات عجیب و غریبی دارند تبدیل می کند. تبدیل شدن به فردی که وقار ومتانت اجتماعی را از دست داد است. سرو کار داشتن با دیگران برای مان سخت و مشکل می شود، و با عث صدمه زدن به خود و دیگران می شود. ما برای خود از درون جهنمی به پا کرده ایم که در آن خود و دیگران را خواهیم سوزاند.

افراد مختلف چیزهای متفاوتی از آگاهی و شناخت این رابطه ها می خواهند. عده ای برای خویشتن داری، عده ای برای قدرت، عده ای برای شهرت، موفقیت های مالی، آرامش و عده ای هم برای تبدیل جهنم درون به بهشت و آسودگی خاطر. اما از میان این همه دلایل ذکر شده چیزهایی که بیش از همه بیان می شود؛  “آرامش” و ” آسودگی خاطر” است.

شاید در نگاه اول به نظر برسد که تفاوت چندانی بین این دو وجود نداشته باشد، ولی با کمی دقت بیشتر در می یابیم که این دو گروه هم به دنبال چیزهای متفاوتی هستند. ” آرامش ” فقط یک تجربه است در حالی که ” آسودگی خاطر” یک شیوه زندگی محسوب می شود.

آسودگی خاطر نتیجه فرآیند شناخت کامل خود است. تمام درد و رنج و بیماری ها عدم شناخت منِ درونی و فاصله گرفتن با خود است. با به دست آوردن سنگ محک در می یابیم که ذات حقیقی من، من ِ واقعی من واقعا مثبت است. وقتی که به دنبال زندگی خود می رویم و سعی می کنیم تا خود واقعی مان باشیم، التیام ما آغاز می شود. در ضمن در حین اینکه در حال التیام هستیم درگیری ها و مشکلاتی را تجربه می کنیم. شروع به درک کردن نقش خود در مسائل و درگیری های درونی و بیرونی می کنیم.

The post شناخت ابعاد وجود انسان و ارتباط با آن ها appeared first on موسسه وگان مشهد.

این جایگاه آنقدر گرانقیمت است که با هیچ چیزی نمی توان آن را مقیاس کرد، در واقع “سرآغازی است بر زندگی ماندگار”. آن زمانی که، واقعیت ها بر انسان پوشیده است و از همه پیرامون ناامید می شود یعنی احساس اینکه دیگر کسی درد او را نمی فهمد و کسی نمی تواند به او کمک کند؛ همیشه تنهایی وانزوا را به با هم بودن ترجیح می دهد و هرکاری انجام می دهد با شکست مواجه می شود.

تمام نشانه هایی از مرگ برای شخص احیا گردیده است. این مرگ نه به این معنی که کوچ از دنیا را به دنبال داشته باشد، بلکه به این معنی است که شما تمام و کمال از همه داشته های تان استفاده کرده ایدو با هر دانش و علمی که داشته اید نتوانسته اید از زندگی شاد برخوردار شوید و حال وقت آن فرارسیده است که علم را به عمل تبدیل نموده و از ظاهر به باطن سفر کنید.

سفر باطنی سفری ناشناخته ولی پر رمز و راز است که در آن انسان به رشد معنوی نایل می گردد، درست است که انگیزه هر رشدی حتما نباید درد و ناراحتی باشد. ولی اگر شما از سر درد، رنج و بیماری به این نقطه رسیده اید این نعمت بر شما مبارک باد.

شروع این سفر به مرگ ارادی نیاز دارد، آن جاست که می پذیرید که با واقعیت همانگونه که هست روبرو شوید. وقتی دیگران را سرزنش می کنیم، انتظارات خیلی زیادی از خانواده، دوستان و روسای جامعه خود داریم. خود را با دیگران مقایسه می کنیم، در چنین حالتی رابطه شما با اطرافیان و اطرافیانتان با شما قطع می شود.  از برخی جهات شبیه انسانی است که به خواب عمیق فرورفته و از دنیای بیداری جدا شده است.

این مرحله از نگاه من یعنی قطع کامل ارتباط با روح و به دام افتادن در تله های مرگبار ذهن که همه چیز را امتحان کرده و هیچ جواب درستی دریافت نکرده و دنیا را برای خود تمام شده می بیند.

عموما خواسته ها برگرفته از خواهش های نفسانی است و تمکین شهوات که هر چه بیشتر بر آورده می کنید باز هم طلب کرده و همیشه عاقبتی تلخ و دردناک را تجربه خواهید کرد. هرچند شاید این کلمات نمکی بر زخم خواننده باشد ولی گاه آن رسیده است که شما هر چند که تمایل و آمادگی آن را نداشته باشید ولی بایستی در قید حیات، مرگ را تجربه کنید.

به فرموده حضرت رسول اکرم(ص): (“موتو قبل ان تموتوا”. “قبل از آنکه مرگ به سراغ تان آید، بمیرید”.)

( “کسی که یک بار مرگ را تجربه نکند، مفهوم درستی از زندگی را نخواهد یافت”.)

این مرگ به قول مولانا: نه چنان مرگی که در گوری روی       مرگ تبدیلی که در نوری روی

هیچ آدم زنده ای از اسارت لذت نمی برد کافی است بدانیدکه این اسارت یعنی اینکه کیفیت زندگی، بیماری و حال شما به رفتار دیگران گره خورده باشد یعنی احساسات شما با حرکات دیگران خوب یا بد منفی یا مثبت شود این یعنی اسارت.

The post تولدی دوباره appeared first on موسسه وگان مشهد.